Sunday, April 15, 2018

மாலை நேரத்து மழைத்துளியே!




விடியலில் விழிக்கையில்
நொடிகளை மிஞ்சும்
நினைவுகளின் வேகம்..
கனவின் மிச்சம்
கணங்களை கடத்த ..

ஆடையை சரிசெய்து
கூந்தலை அள்ளி முடிந்து
அறை கதவை திறக்கும்முன்
மனதை திறந்து
நினைவூட்டியை புரட்டி
உடனடி வேலைக்கு
அடையாளகுறியிட்டு..

குழாயை திறந்ததும்
பீச்சியடிக்கும் செந்நீரில்
அவசரக்குளியலிட்டு..
அடுப்பின் அனலில் குளித்த
ரவிக்கையின் ஈரம் கசகசக்க
ஏங்குமே  என் நெஞ்சம்
இன்னும் ஒரு முறை குளிக்க..

சமையலின் வேகத்தில்
எடுக்கும் தாகத்திற்கு
நீரா தேனீரா என
முடிவு செய்யும் முன்
உணவு உண்ண
வயிறு கேட்கும்!
உணவொரு கையில்
நீர் ஒரு கையில் என
விக்க விக்க உண்டு..

மதியத்திற்கு பெட்டிக்குள்
சூடடங்காது அடைத்து
பையில் போடுகையில் கேட்கும்
பேருந்து ஆரன் சத்தம்
தெருமுனையில்..

பேருந்தின் முதல்படி
ஏறுகையில் கண்டேன்
அந்நாளின் முதல் வெற்றி!
கூட்ட நெரிசலிலும்
சாய்ந்து ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ள
கண்ட அந்த பேருந்தின்
பிடி கம்பி அழகே அமுதே தான்!

தாமதமின்றி அலுவலகக் கதவை
கடந்து இருக்கையில் அமர்கையில்
அந்நாளில்  உதிரம் வழிகையில்
இருகப்பிடிக்கும் இடுப்புவலி..
கடுகடுக்கும் கால்கள்..
காலை இடைவேளையில்
"மேடம் டீ" என்ற வார்த்தை
எப்பொழுதும் சுகமான
இளைப்பாறல்..

பணிமுடித்து வெளியேறி
சாலை கடக்கையில்
கையை பிடித்துக்கொண்ட
அந்த மாலை  நேரத்து மழைத்துளி
சிந்தாமல் சிதறாமல்
என் நினைவுகளை
சேர்த்தெடுத்து என் நாட்களின்
வேகம் தனிய என்னை நனைத்து
உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரை
முகர்ந்து சுகித்து
பரிசளிக்கும் அந்த உத்வேகம்
புது சுவாசம் புது நம்பிக்கை
தின்ன தின்ன திகட்டாத
சந்தோஷம்..

உலகம் கொடுத்த
அனலின் தகிப்பில்
என் மனதோடு பேசும்
பனிக்காற்று போல..
எங்கிருந்து வடிகிறாயோ நீ!
இரவில் சோர்ந்து முடங்க
காத்திருக்கும் இந்த
மாலை நேரத்தின்
மழைத்துளியே!

Saturday, March 24, 2018

வாழ்வழகே! (மீதமாய் போவேனோ நானும்-பகுதி-4)


நினைத்ததை நினைத்தபடி
அடைய தேடி நீளும்
வாழ்க்கை அழகு!
பாதைகள் பல காட்டி
விரிந்து சுருங்கும்
சூழ்நிலை அழகு!

சொல்ல கேட்காத மனம்
பட்டு தெரிந்து
வேரூன்றும் நிலை அழகு!
கரை தாண்டாது கோபத்தை
அடக்கி ஆண்டல் அழகு!

கால் சறுக்கும் முன்
தாங்கிப்பிடிக்கும்
உண்மையான உறவு அழகு!
இடது வலது சாயாத
நேர்த்தியான நடை அழகு!



விழிமூடாதிருக்கையில்
கண்ட கனவு நிறைவேற
காத்திருத்தல் அழகு!
நினைக்க நேரமில்லாத
காலத்தை கரத்தினில்
அடக்கும் ஆளுமை அழகு!

மனதோடு ஒட்டி
முகத்தோளுக்கு
பின் மறைந்து
வேடிக்கை காட்டும்
பயம் அழகு!
சுயத்திற்கு இழுக்கென்ற போது 
உணர்வுகளில் துளிர்க்கும்
வீரம் அழகு!

பெண்ணியல் கர்வம் அழகு!
அதன் வலியும் அழகே!
விரும்பினவுடன் ஏற்கும்
பயணமும் சுதந்திரமும் அழகு!

தயங்கித்தாமதிக்காது
முடிவெடுக்கும் உரிமை அழகு!
பிடித்ததை நினைத்தவுடன்
சமைத்து ருசித்து சாப்பிட
தனிமையும் அழகு!

கண் கட்டி வாய் பொத்தி
கைகளை அடக்கி
பாடம் கற்பிக்கும் 
பருவம் வெகு அழகே!
புரியாத மொழி
தெரியாத ஊர்
அறிமுகமில்லாத மனிதர்கள்
மனதை ஆலத்தீண்டின
பயணம் தத்துக்கொடுத்த
வேகம் அழகு!

வாழ்க்கையை செதுக்கி
சீர்திருத்தும் திட்டலும்
தீண்டலும் அழகே!
அது கற்றுக்கொடுக்கும்
வலிமையும் அதி அழகே!
வெற்றியோடு தோல்வியையும்
ஏற்க தயாரென்றால்
தைரியம் அழகே!

வாழப் பிடிக்குமென்றால்
மனிதத்தின் விருந்தை
ஏற்று ரசித்துண்கையில்
தின்ன தின்ன திகட்டாத
உள்ளத்தின் சந்தோஷ
உணர்வுகளின் ஊறலும்
கொள்ளை அழகே!

Monday, March 19, 2018

விழிமூடாதிருக்கிறேன்!




கடிதலின் பாரத்தில் 
விழிமூடாதிருக்கும் 
பதின் பருவத்தின் 
மிரட்சி நான்!
எண்ணங்களில் சூடேற்றி 
மனதை ரணமாக்குகிற 
தனிமை மட்டும் என்னோடு!


 அன்று ஒருவேளை 
அன்னை கடிந்திருந்தால் 
தகப்பனின் அணைப்பில் 
ஆறுதலாய் கற்றிருப்பேன் 
கடிதல் அறிவென்று!

தந்தை கடிந்திருந்தால் 
தாயின் மடியில் 
தஞ்சமிட்டு அறிந்திருப்பேன் 
கடிதல் பொறுமையை 
கற்பிக்குமென்று!



நாம் இருவர் நமக்கு ஒருவர் 
திட்டத்தில் இழந்த 
உடன்பிறப்போடு வாதிட்டிருந்தால் 
கண்டிருப்பேன் கடிதல் அன்பென்று!

நவீன உலகின் வேகத்தில் 
தகுதியற்றவர்களாய் ஒதுக்கப்பட்ட 
தாத்தா பாட்டியோடு இருந்திருந்தால் 
உணர்ந்திருப்பேன் கடிதல் 
வாழ்க்கையை செதுக்குமென்று!

அனாவசியமென்று 
தொலைத்த சொந்தங்களோடு 
ஒரே கூட்டில் அடைபட்டிருந்தால்
அறிந்திருப்பேன் 
சின்ன சின்ன அவமானங்கள் 
மனதை பக்குவப்படுத்துமென்று!


நான்கு சுவர்களுக்குள் 
அடைபட்டு கைப்பேசிக்குள் 
உணர்வை தொலைக்காது 
இருந்திருந்தால் நான் 
மனிதமேனும் கற்றிருப்பேன்!

நண்பர்களோடு சுற்றி திரிந்து 
சண்டையிட்டு பகிர்ந்து 
உறவின் அன்பை உண்டிருந்தால் 
ஒருவேளை இன்று 
நிதானித்திருப்பேன்!


ஆசிரியரின் கடிதல் 
அத்துமீறல் என்று சொல்லப்பட்டு 
அது அவமானம் என்று 
திரை போட்டு காட்டி 
மனிதத்தை திருடி 
குரோதத்தை விதைக்கும் 
முரண்பாடான உலகில்,
கடிதலும் அவமானமும் 
மீளமுடியா படுகுழி 
என்று சொல்லும் 
என் எண்ணங்களை 
அடக்கி ஆண்டு 
வாழ்க்கையை மீட்டுக்கொள்ள 
நிதானமும் பொறுமையையும் 
கற்க ஒரு பள்ளியுண்டோ ?



Saturday, January 6, 2018

நாற்று ஒன்று பேசினால்!



விதை நெல்லாய் வீசப்படுகையில் 
பாறையில் பட்டு தெறித்து 
கல்லிடுக்கில் ஈரம் கண்டு 
வற்றும் முன் துளிர்விட்டேன் 
கற்பாறை என்றறியாது!

நீர் வற்றிப்போகையில் 
மழைத்துளிக்கு காத்திருந்தேன் 
காற்றடித்து சென்றதே 
கார்மேகம் நிரம்பி 
மழை வரக்காண்கையில்!

அடித்த காற்றில்
தூக்கி எறியப்பட்டு
நடை பாதையில்
வீீழ்கையில்
தாகம் தலைக்கேற
நாவரட்சியில்
மயங்கிப்போனேன்!

அரிசிப்பருக்கையில்
எழுதப்படுமே மனிதப்பெயர்
என் கருவில் உயிற்கொள்ளும்
அரிசியிலும் யார்பெயரேனும்
எழுத்தப்பட்டிருக்குமா?
அல்லது என் பிறப்பின்
பயனடையாது இப்படியே
மடிந்துபோவேனா?
கனா காண்கிறேன்
வரட்சியின் மயக்கத்தில்!

நாற்றொன்றும் 
வீணாய் போகாது காக்க அன்றொரு விவசாயி
உண்டெனக்கு,
அவன் என் வழி வர 
காத்திருக்கிறேன் இன்று
தாகத்தில்!

என்னை
கவனியாது போகும்
வழிப்போக்கர்கள்..
என்னை மிதித்து போக
நினைக்கும்
பெருநிறுவன கலாச்சாரம்..
காக்க மனதிருந்தும்
வழியில்லாத இயலாதவர்கள்..
வழியிருந்தும் மனமில்லாத
இருக்கிறவர்கள்..
என அனைவரும்
என்னை கடந்து போக
ஒருவராலும் உயிர்பிழைக்க
காத்திருந்து துவண்டுபோனேன்..

இனி பெலன்கொள்ள
காலமில்லை
என் சந்ததி பெருக
பூமியுமில்லை..

என்னை தலையில்
சுமந்து கொண்டாடிய
நாட்கள் ஓய்ந்தது..
இன்று மிதிபட்டு
சாகும் காலம் கடக்கிறேன்..

கலியுக விந்தையில் தோற்கிற
இயற்கையின் வறுமையில்
மலடியானேன் நான்..
தாங்கி சுமக்கும் 
என் உழவனை இழந்து
விதவையும் ஆனேன்..
வேரூன்ற நிலமுமின்றி
உடன்கட்டை ஏற விழைகிறேன் 
என்னவனோடு..

மனிதகருவிலும் கலப்படம்
காணும் விஞ்ஞானம்
நான் மட்டும்
தப்பிப்பிழைப்பதெப்படி...
இயல்பாய் கிடைத்த
இயற்கை வேளாண்மை
பொருட்கள் இன்று
இல்லாதவனுக்கு
இல்லாததாகிவிட்டது...
செயற்கை எங்கும் சிதறி
எண்ணிமுடியாததாய் இருக்கிறது..

மாயை கண்டு வியந்து
என்னை அழித்து
அழிவை தேடுகின்ற
மனிதமே...
எனக்கு விடைகொடு...



Tuesday, January 2, 2018

வழிப்போக்கன் நான்!



கனா காணாதே
நான் வருவேன் என்று!
நான் வெறும் வழிப்போக்கன்!
உடன் இருந்ததால் உதவினேன்
உன் தேவையின் போது,
மீண்டும் எதிர்பார்க்காதே!

என்னை நினைத்துக்கொள்
உன் உதவி ஒருவருக்கு
தேவையாயின்!
உன் அறியாமையில்
வழிகாட்ட கடந்து வந்தேன்
வழியில் பயணிக்க அல்ல!

இன்று உனக்கு நாளை
வேறொருவருக்கு என்று
வேற்றுமையின்றி பெய்யும்
மழைத்துளி போல் நான்
சேரும் இடம் வரை
கடந்து செல்கிறேன்
பலரை பலவற்றை,
தேவையான இடத்தில்
தேவைக்கேற்ப என்னை
உருவேற்படுத்தும் காலம்
இன்று உனக்கென
கடக்க செய்தது என்னை!

உறவென்று
என்னை உனக்கென்று
தேக்கிவைத்தால் தோற்றுப்போவாய்
நான் வற்றிப்போகையில்!

மனதின் எண்ணமும்
கைகளின் பிராயசமுமே
பலனளிக்கும்,
அதிர்ஷ்டம் என்றும்
நல்ல நேரம் என்றும்
என்னை அழைத்து
அள்ளிக்கொண்டாலும்! 

Sunday, December 31, 2017

நேசிப்போம்!


வருடங்கள் பல கடந்தோம்!
வாழ்ந்தென்ன செய்தோம்?
சாதனைகள் பல புரிந்தோம்!
திரும்பிப்பார்க்கையில்
உடன் இருப்பவர்களை கவனித்தோமா?
உறவை தாங்கினோமா?
உணர்வை புரிந்தோமா?
நேசிக்கப்படுவதை அதிகம்
விரும்பும் நாம்
அவ்வளவு அதிகம்
நேசித்தோமா?
எல்லோரையும் நேசிப்போம்!
எல்லாவற்றையும் நேசித்து செய்வோம்!
வாழும் வாழ்க்கை 
சலித்துப் போகாதிருக்க!
அனைவருக்கும் என் இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்!

Sunday, December 24, 2017

எண்ணம்போல்!(மீதமாய் போவேனோ நானும்-பகுதி-3)

          நம் வாழ்வு நம் எண்ணம் போலே அமையும். நல்லதும் கெட்டதும் நம் பார்வையினுடையது அல்ல நம் மனதினுடையது. ஒருவரை பார்த்தவுடன் அவர்கள் இப்படி தான் என முடிவு செய்து பழக ஆரம்பித்தால் அதுவே அவர்கள் குணம் என்று நம் மனது நம்பி அதை தாண்டி அவர்களை தெரிந்து கொள்ளாது. பின்பு அவர்கள் நிஜ முகம் காண்கையில் நிச்சயம் இரண்டில் ஒன்றை அடைவோம் ஏமாறுதல் அல்லது குற்ற உணர்வு.


              நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய தவறு பார்த்தவுடன் ஒருவரை நம்பி அனைத்தையும் பகிர்வது, நாம் ஒரு விஷயத்தை ஒருவரிடம் பகிர்கையில் கவனிக்கவேண்டியது என்ன விஷயம் பகிர்கிறோம், யாரிடம், எந்த சூழலில், எந்த மனநிலையில். காரணம் நாம் அனைத்தையும் பகிர்வது நம்மை பற்றும் கைபிடியை அவர்களுக்கு கொடுப்பது போல. நாளை நாம் பணிந்து செல்ல வேண்டிய சூழ்நிலை வரலாம். நம் சுதந்திரம் பறிபோகும். மனதளவில் அடிமையாக வேண்டி இருக்கும்.
              அதேபோல் சில சூழ்நிலைகளில் நாம் உணர்ச்சிவசப்படும் போது பேசாதிருப்பதே நலம். நாம் பேசவேண்டியவர்களுடனான நமது உறவு சரியில்லை என்றால் அதன் கோபம், வெறுப்பு, பழைய நிகழ்வுகளை நம் மனது தேடிப்பிடித்து பேசித்தீர்த்திட துடிக்கும். அந்நேரத்தில் நாம் நிதானமிழந்து பேசுகிறபோது உறவு முறியும். நிதானமில்லாதிருக்கையில் பேசத்திருப்பதே சாலச்சிறந்தது.


                  பலநேரம் நாம் கண்டதும், கேட்டதுமான சில விஷயங்களை அலசி ஆராய்ந்து உண்மை எது, பொய் எது என்று அறியாமல் அதை பகிர விழைகிறோம். அதனால் பாதிக்கப்படுவது நம்மைப்போல் ரத்தமும், சதையும், உணர்வும், உயிரும் உள்ள ஒருவரே. எண்ணங்களை அடக்காவிடில் மனதை அடக்க இயலாது. மனதை அடக்காவிடில் நாவை அடக்க இயலாது, உறவையும் காக்க இயலாது. வாழ்க்கை பாடத்தை கற்றல் அழகு! அறிவாய் கற்போம், அன்பாய் கடப்போம்! உறவுகளையும் தாங்குவோம் நேசத்தால் நல்ல எண்ணத்தால்...


மீதமாய் போவேனோ நானும்- பகுதி - 1

மீதமாய் போவேனோ நானும்! - பகுதி - 2