Monday, August 1, 2011

என் அம்மாவுக்கு...

பல இரவுகள் உறங்காமல் விழித்திருக்கிறேன்
செல்லமாய் உன் கரங்கள் என் நெற்றியை வருடி விட
அன்பாய் உன் இதழ்கள் முத்தமிடுவதை ரசிப்பதற்காக...

நீ என்னை பிரிந்திருக்கும் வேளையிலும் 
நீ உடுத்திய சேலையிலும் நீ போர்த்திய போர்வையிலும் 
உன் வாசம் நிரம்பி என் சுவாசமாய் போக
என் தனிமை போன தொலைவறியேன்...



பல நாட்கள் காய்ச்சலுக்காக ஏங்கியிருக்கிறேன்
உன் அன்பிலும்  அணைப்பிலும் தொலைந்து போக
நான் தளர்ந்து போகும் வேளையிலும்
" என் தங்கம் எல்லாம் பன்னிடும் "
என்று நீ சொல்லும்போதே 
விண்ணையே தொட்டுவிட்ட சந்தோஷம் எனக்கு...

உன்னிடம் திட்டு வாங்கவே 
எத்தனை முறை வேண்டுமென்றே சண்டையிட்டிருப்பேன்
தனியாக உண்ணப்பழகி வருடங்கள் பல கடந்தபோதும் 
குழந்தையை போல் நீ ஊட்டிவிட நான் உண்ணவே 
இன்றும்  விரும்புகிறேன்...


இருள் என்னை கவ்வியபோது 
உன் அன்பு சூழ்ந்திருக்கும் 
உன் அரவணைப்பில் அமைதியாய் உறங்கிப்போனேனே...

சோர்வின் கடைசி கட்டங்களிலும்
சந்தோஷத்தின் உச்சக்கட்டங்களிலும்
உன் பொன் மடியிலேயே இன்னமும் தவழ 
விழைகிறதே என் மனம்...


நீயும் நானும் மட்டுமே இருக்கின்ற நம் உலகில்
ஒரு குட்டி சூரியன் உதித்திட
முழு நிலவு பிறை நிலவாய் தேய்ந்துவிடுமோ     
என்று எண்ணிய என் அசட்டுத்தனத்தை  
நானே சிறு புன்னகையுடன் 
பழித்துக்கொள்கிறேன்...


ஏதேதோ எண்ணங்களில்  மூழ்கிக்கொண்டே நீ சமைத்திருந்தாலும்
அதை உண்ட  திகட்டோடே உள்ளுக்குள் ரசித்திருந்தும்
வேண்டுமென்றே வெறுமையாய் வார்த்தைகளில் வாதிட்டிருப்பேன்...
 
     
கோபத்திலும் கொஞ்சுகிறாய் திட்டுகையிலும் அணைக்கிறாய்
சக மனுஷியாய் என் சகளமும் உன் காலடியில் 
உன் மகளாய் என்றும் நான் உன் உயிரில்...      
எத்தனை கர்வம் என்னுள் என் நண்பர்களுக்கு உன்னை
அறிமுகப்படுத்துகையில்...

 
என் முன்னுரையும் நீயே...
என்  முடிவுரையும் நீயே ...
என் வாழ்க்கையின் பக்கங்களில்
அணு அணுவாய் நீ மட்டுமே 
உன் இடத்தை நிரப்பிவிட 
மீண்டும் ஒரு பிறவி நீயே என் அம்மாவாய்...
உன் கருவறையில் வாசம் செய்ய
எனக்கொரு வரம் தாயேன்... 
    

  

1 comment:

  1. //உன் மகளாய் என்றும் நான் உன் உயிரில்...
    எத்தனை கர்வம் என்னுள் என் நண்பர்களுக்கு உன்னை
    அறிமுகப்படுத்துகையில்...
    //
    hatts off darl and Salute Banu ma..

    ReplyDelete