Saturday, September 30, 2017

மனமே கேளாயோ!

மனமே நீ கேளாயோ! கேள்!
அவன்  கேட்பான் நீ உரக்கச்சொல்!


மூடன் என்பான்
மனிதம் என்று சொல்!
கர்வம் என்பான்
சுயமரியாதை என்று சொல்!
மறந்தாயா? என்பான்
மன்னித்தேன் என்று சொல்!

மறைக்கிறாயா? என்பான்
நடுநிலை என்று சொல்!
வேரறு என்பான்
அஸ்திபாரப்படு என்று சொல்!
வலி என்பான்
பாடம் என்று சொல்!

போதும் என்பான்
தாகம் என்று சொல்!
பிழைக்கத்தெரியாதவன் என்பான்
அறம் என்று சொல்!

தோல்வி என்பான்
தொடக்கம் என்று சொல்!
முடிந்தது என்பான்
அறைப்புள்ளி என்று சொல்!

பிழை என்பான்
கற்றல் என்று சொல்!
தேறினவன் என்பான்
பக்குவம் என்று சொல்!

அடிமை என்பான்
பற்று என்று சொல்!
அவன் உன்னை கண்டான்!

அனுமதியாதே மனமே,
சாளரத்தினூடே நுழைந்து
உன்னை பற்றிக்கொள்ள
அனுமதியாதே!

சில பக்கங்களை மறைத்துவை
உன் வெற்றியில்
அவை வெல்லட்டும்!

தர்க்கங்களில்
வார்த்தைகளை தேக்கிவைத்து
உன் வாழ்க்கையை
வரைந்துகொள்!

பிழையற்ற சித்திரமாய்
உன்னைக்கண்டு
அவன் மனம் சிறைப்பட்டிருக்க
அறிவான் அவனும் தான்
அவனில் ஒருவன் என்று!

அவனை சமூகம்
என்று சொல்லாதே,
உன்னில் ஒருவன்
என்று சொல்!

4 comments:

  1. கவிதை நன்று. மீண்டும் வலைப்பக்கம் வந்தமைக்கு வாழ்த்துகள். மூத்த வலைப்பதிவர் அய்யா வை.கோபாலகிருஷ்ணன் அவர்கள் உங்களது இந்த பதிவினைக் கண்டால் நிச்சயம் மகிழ்வார்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. தங்களது வருகைக்கும் கருத்துரைக்கும் மிக்க நன்றி சார்.
      நிச்சயம் அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைவார். நானும் இனி தொடர்ந்து பதிவுலகில் இருப்பேன்.

      Delete
  2. அருமை... வாழ்த்துக்கள்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. தங்களுடைய வருகைக்கும் வாழ்த்துக்கும் நன்றி!

      Delete