Saturday, October 21, 2017

சிறகுகள் விரிக்கிறேன்! (மீதமாய் போவேனோ நானும்! - பகுதி-2)

         


          இதோ விரிக்கிறேன் என் சுதந்திரச் சிறகுகளை.. படித்தது கணினிப் பொறியியல் என்றாலும் என் இயல் என்னவோ அத்துறையின் வேலைவாய்ப்பில் விருப்பமில்லாதது.  ஆனால் நிஜம் என்னவோ தேவைப்பட்ட நேரத்தில் தேவையானதை தேவை இல்லாதவர்களுக்கே கொடுக்கும் காலம். தேவையான நேரத்தில் கிடைக்கப்பெற்ற என் துறையின் வேலை தேவையற்றதாய் போனதெனக்கும் கொஞ்ச நாட்களிலேயே. அதில் பெரும் வருத்தமும் உண்டு சந்தோஷமும் உண்டு. சந்தோஷம் என்னவெனில் "எதை நீ அடைய வேண்டும் என்று ஏங்கித் தவிக்கிறாயோ அதை நீ அடைவாய்" (என்று எங்கோ படித்தது அடிக்கடி நினைவு கூறுவதுமானது) இவ்வாறே ஏங்கித் தவித்து அடைந்தேன் விரும்பிய வேலையை.
    கண்களை மூடியபடி எப்பொழுதும் தாயின் அரவணைப்பில் மயங்கிக்கிடப்பது போலத்தான் பள்ளி கல்லூரிக்காலம்! மனது விழித்தெழும்போது நாம் எதிர்நிற்பது சமூகம் அன்றி வேறேதுமில்லை  என்றறிகையில் மீதமாய் போனேனோ நானும் என் கல்லூரிக்காலங்களின் நினைவில்!
        கற்றதை எண்ணி திகைத்து சுய தகுதியை காட்ட காத்திருக்கையில் எல்லாம் அர்த்தமின்றி போனது, படித்தது போதுமானதாயிருந்தது சம்பாதிக்க ஆனால் மீண்டும் குழந்தையாக வேண்டியிருந்ததே வாழ்க்கை பாடத்தை கற்க என்ன செய்வது மீண்டும் பள்ளியா??

 
     கல்லூரிக்கருவறைக்கு விடை கொடுக்கும்போதே அறிந்தேன் தனி மனித சுதந்திரம் துளிர்விடுவதை! இங்கு திராணி வேண்டும் மறக்கவும் மன்னிக்கவும், தொலைத்தாக வேண்டும் கோபத்தையும் வெறுப்பையும், கசப்பானதாய் இருந்தாலும் உட்கொண்டே ஆக வேண்டும் பொறுமையையும் சகிப்புத்தன்மையையும், இங்கு பள்ளிகள் வேறுபடலாம் ஆசிரியர்கள் வேறுபடலாம் பாடம் ஒன்று தான்!
       இங்கு தேர்ச்சிபெற்றவர்களும் உண்டு தோற்றவர்களும் உண்டு நான்  இப்போதும் நடு பெஞ்சு தான்! இங்கு கற்றல் நாட்களை விட தேர்வு நாட்கள் தான் அதிகம் ஒவ்வொருநாளுமாகவும் இருக்கலாம். தேர்வின் பிழைகளிலேயே கற்க வேண்டும். இங்கு நமக்கு சொல்லிக்கொடுக்க சில நேரம் ஆட்கள் இருப்பார்கள் ஆனால் கேட்க நம்மிடம் மனது இருக்காது காப்பி அடிக்க கௌரவம் தடை போடும். ஆனால் கற்றே ஆக வேண்டும் மனிதத்தையும் மனித இயல்பையும்! படிக்காமல் போனாலோ காலம் கடந்து திரும்பி பார்க்கையில் ஒன்று நம்மை தொலைத்திருப்போம் அல்லது பலரை இழந்திருப்போம்!  மீதமாய் போவேனோ நானும் என் கனாவை செதுக்க கற்றலின் காதலில்! கற்கிறேன் கடக்கிறேன் ஒவ்வொரு நாளும் காதலாய்!


மீதமாய் போவேனோ நானும்! - பகுதி-1 -ஐ  படிக்க..

1 comment:


  1. கற்கிறேன்...
    கடக்கிறேன்...
    நானும் தான்...
    அருமை.

    ReplyDelete