Sunday, December 24, 2017

எண்ணம்போல்!(மீதமாய் போவேனோ நானும்-பகுதி-3)

          நம் வாழ்வு நம் எண்ணம் போலே அமையும். நல்லதும் கெட்டதும் நம் பார்வையினுடையது அல்ல நம் மனதினுடையது. ஒருவரை பார்த்தவுடன் அவர்கள் இப்படி தான் என முடிவு செய்து பழக ஆரம்பித்தால் அதுவே அவர்கள் குணம் என்று நம் மனது நம்பி அதை தாண்டி அவர்களை தெரிந்து கொள்ளாது. பின்பு அவர்கள் நிஜ முகம் காண்கையில் நிச்சயம் இரண்டில் ஒன்றை அடைவோம் ஏமாறுதல் அல்லது குற்ற உணர்வு.


              நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய தவறு பார்த்தவுடன் ஒருவரை நம்பி அனைத்தையும் பகிர்வது, நாம் ஒரு விஷயத்தை ஒருவரிடம் பகிர்கையில் கவனிக்கவேண்டியது என்ன விஷயம் பகிர்கிறோம், யாரிடம், எந்த சூழலில், எந்த மனநிலையில். காரணம் நாம் அனைத்தையும் பகிர்வது நம்மை பற்றும் கைபிடியை அவர்களுக்கு கொடுப்பது போல. நாளை நாம் பணிந்து செல்ல வேண்டிய சூழ்நிலை வரலாம். நம் சுதந்திரம் பறிபோகும். மனதளவில் அடிமையாக வேண்டி இருக்கும்.
              அதேபோல் சில சூழ்நிலைகளில் நாம் உணர்ச்சிவசப்படும் போது பேசாதிருப்பதே நலம். நாம் பேசவேண்டியவர்களுடனான நமது உறவு சரியில்லை என்றால் அதன் கோபம், வெறுப்பு, பழைய நிகழ்வுகளை நம் மனது தேடிப்பிடித்து பேசித்தீர்த்திட துடிக்கும். அந்நேரத்தில் நாம் நிதானமிழந்து பேசுகிறபோது உறவு முறியும். நிதானமில்லாதிருக்கையில் பேசத்திருப்பதே சாலச்சிறந்தது.


                  பலநேரம் நாம் கண்டதும், கேட்டதுமான சில விஷயங்களை அலசி ஆராய்ந்து உண்மை எது, பொய் எது என்று அறியாமல் அதை பகிர விழைகிறோம். அதனால் பாதிக்கப்படுவது நம்மைப்போல் ரத்தமும், சதையும், உணர்வும், உயிரும் உள்ள ஒருவரே. எண்ணங்களை அடக்காவிடில் மனதை அடக்க இயலாது. மனதை அடக்காவிடில் நாவை அடக்க இயலாது, உறவையும் காக்க இயலாது. வாழ்க்கை பாடத்தை கற்றல் அழகு! அறிவாய் கற்போம், அன்பாய் கடப்போம்! உறவுகளையும் தாங்குவோம் நேசத்தால் நல்ல எண்ணத்தால்...


மீதமாய் போவேனோ நானும்- பகுதி - 1

மீதமாய் போவேனோ நானும்! - பகுதி - 2